Het begint inmiddels een traditie te worden: het ontvluchten van het Nederlandse vuurwerk in nabije buitenlanden. Vorig jaar stookten wij ons oudjaarskampvuurtje in de Eifel, op camping Gruenental (verdwenen? onlangs probeerden we de camping telefonisch te bereiken, maar dat lukte niet). Dit keer kozen we voor een ander gebied.

We besloten naar het groothertogdom Luxemburg te gaan. Vrijdagavond 29 december 2000 bleek er redelijk wat sneeuw te liggen, dus dan maar niet al te ver het groothertogdom in. Het Lac de la Haute Sure is vanuit Bastogne goed te bereiken en leek ons een aardig gebied.
Toen we Rotterdam uit reden was er een kleine sneeuwbui. (Later hoorden we dat het achter ons fiks had gesneeuwd in Rotterdam, gelukkig geen last van gehad.) De autorit verliep voorspoedig. De herinnering aan het het auto-ongeluk dat ik op weg naar een wandelweekend had dankzij een zatte Belg begin december 2000, was bij mij nog vers. Het weerhield mij echter niet weer de reis naar een wandelbestemming te ondernemen.

We besloten naar het groothertogdom Luxemburg te gaan. Vrijdagavond 29 december 2000 bleek er redelijk wat sneeuw te liggen, dus dan maar niet al te ver het groothertogdom in. Het Lac de la Haute Sure is vanuit Bastogne goed te bereiken en leek ons een aardig gebied.
Toen we Rotterdam uit reden was er een kleine sneeuwbui. (Later hoorden we dat het achter ons fiks had gesneeuwd in Rotterdam, gelukkig geen last van gehad.) De autorit verliep voorspoedig. De herinnering aan het het auto-ongeluk dat ik op weg naar een wandelweekend had dankzij een zatte Belg begin december 2000, was bij mij nog vers. Het weerhield mij echter niet weer de reis naar een wandelbestemming te ondernemen.

Langs mooie paadjes in de sneeuw (foto Margriet)

Tot ons plezier namen de hoeveelheden sneeuw toe toen we Luxemburg naderen. Dat betekende wel voorzichtig rijden, het laatste stuk. We daalden af naar het plaatsje Liefrange, waarvan de camping de gehele winter open zou moeten zijn volgens het Luxemburgse campinggidsje. Toen we rond tien uur 's-avonds bij de camping arriveerden lag de camping er donker bij, gelukkig was er geen slagboom. De kroeg tegenover de camping was gelukkig wel open, dat is belangrijker! Heerlijk biertjes gedronken en een gesprek met de baas aangeknoopt, hij vertelde dat de winter van 1998 heel koud en lang was geweest in dit gebied.

De volgende ochtend verlieten we welgemoed de verlaten camping. Nog steeds geen beheerder te bekennen, ook al had hij onze sporen makkelijk naar ons kampeerplaatsje tussen de caravans kunnen vinden. Daar gingen we dan, heerlijk de sneeuw in. Liefrange ligt hoog, wij daalden diep naar beneden in de richting van de oevers van het Lac de la Haute Sure.

Even poseren bij het meer (foto Margriet)

Het plan was om via de wandelroutes het meer langs de westkant te ronden, en vervolgens in een dalletje ergens aan de zuidkant van het meer een leuk wildkampeerplekje te vinden. Het pad loopt omhoog en omlaag en geeft ons allerlei mooie uitzichten. Op het meer roeien enkele Luxemburgers in hun roeibootje rond, zou er nog iets te vissen zijn? Overal langs het meer liggen roeiboten langs de kant. Het moet in de zomer hier wel een drukte van belang zijn.

Margriet neemt een slokje

In de namiddag arriveren we in het dal wat we als kampeerplek op het oog hebben. Wild kamperen is wel leuk, maar met deze kou zou het niet verkeerd zijn om een kampvuur te maken. Het is echter de vraag of dat wel gaat lukken met alle sneeuw en nattigheid. Echt serieus vriezen doet het niet... Uiteindelijk bleek onze kou-bestendigheid mee te vallen. We hebben ons kampje op een eilandje langs de rivier rond vijf uur opgezet, en het nog ruime tijd buiten uitgehouden, zonder de warmte van een kampvuur. Gekookt, gegeten en gepraat en toen werd het tijd de warme slaapzakken in te kruipen.

Een laantje langs een rivier, die als een zwarte geul door de sneeuw loopt

De volgende dag vervolgden wij onze tocht rondom het meer. Het landschap blijft even wonderschoon. We lopen goed door zodat wij tijdig weer in Liefrange terug kunnen zijn, om daar het Oudjaar voor te bereiden. In Liefrange halen we de auto op, om deze ergens anders neer te zetten, op een plaats waar we makkelijk met bagage (onder meer droog hout!) naar ons jaarwisselingskampeerplekje te lopen. Ik ben zo slim om de auto op een ongelukkige plek in de besneeuwde berm vast te zetten, zodat ie er niet uit wil. Na wat geklungel lukt dat uiteindelijk wel. We besluiten een andere parkeerplaats voor de auto te zoeken. Zuchtend onder de zware last van flessen wijn, blikjes bier, een warme maaltijd en een wanstaltige hoeveelheid droog hout sjokken we langs de bosweg omhoog naar ons beoogde kampplaatsje voor die nacht. Dat plekje wordt al gauw gevonden. Met hulp van een waxinelichtje wil het kampvuur het wel doen, en brengen wij een prima avond door. Helaas blijken de Luxemburgers wat meer aan vuurwerk te doen dan de Duitsers uit de Eifel. Vorig jaar zagen we in Gruenental twee vuurpijlen, en dat was het toen. Maar dat alles mag de pret niet drukken van het kampeerplekje met kampvuur. De volgende ochtend wandelen we het nieuwe jaar in.

Twee wandelaars, die het nieuwe jaar 2001 zijn ingewandeld